مختار به سومین قطب ذخیرهسازی گاز تبدیل میشود
![مختار به سومین قطب ذخیرهسازی گاز تبدیل میشود](https://cdn.ilna.ir/thumbnail/kCueoXeNKeGD/YdHYY4gWkVxziNocTLLHoQVar3TrxmvO0e6SENMutiBXz7JNO2nT2KLgCR9h7O_-yMtFV2AKWHv4l_4LeI27Qq4xQIoDjB_gIQDHEiqNepRBeBVXNnV0ptALmqt0kWhU7otfNPZWXfo,/images.jpg)
با احداث جاده دسترسی موقعیت حفاری و حفاری یک حلقه چاه ارزیابی میدان و پروژه ذخیره سازی گاز طبیعی در میدان مختار ، این میدان به عنوان سومین قطب ذخبره سازی گاز در کشور تبدیل می شود.
به گزارش ایلنا از شرکت نفت مناطق مرکزی ایران مهدی حیدری به همراه نایب رئیس کمیسون انرژی مجلس شورای اسلامی و هیاتی از مدیران نفتی و مقامات استانی ، در بازدید از پروژه توسعه میدان گازی مختار یاسوج واقع در استان کهکیلویه و بویر احمد با اشاره به توسعه قریب الوقوع این میدان خاطرنشان کرد : با توجه به موقعیت استراتژیک میدان مختار و لزوم توجه جدی به جبران ناترازی گاز ، توسعه این میدان در دستور کار شرکت نفت مناطق مرکزی ایران قرار گرفت که هم اکنون حدود 85 درصد طراحی لوکیشن حفاری آن صورت گرفته و بزودی دکل برای حفاری چاه ارزیابی مستقر می شود .
وی افزود : با حفاری این حلقه چاه که طی مدت هفت ماه صورت می گیرد ، برنامه جامع توسعه میدان (MDP ) تهیه شده و برا ساس آن تعداد چاههای مورد نیاز جهت حفاری مشخص می شود و می توانیم نگاه منطقی و درازمدت شرکت ملی نفت ایران برای توسعه و تبدیل این میدان به مخزن ذخیره سازی گاز طبیعی داشته باشیم.
بر اساس این گزارش در برآوردهای اولیه که با حفاری چاه اکتشافی صورت گرفته ، تولید روزانه هفت میلیون متر مکعب گاز شیرین تعیین شده است که تولید نهایی و دقیق منوط به اطلاعات چاه ارزیابی است.
این گزارش می افزاید ، مخزن گازی مختار یاسوج از میدانهای هیدروکربوری توسعهنیافته کشور است که به لحاظ نزدیکی به مراکز پرجمعیت و خطوط لوله گاز، میدانی ایدهآل برای ذخیرهسازی محسوب میشود. براساس برآورد های اولیه پس از تخلیه مخزن ، امکان ذخیره سازی سالانه معادل یک میلیارد و ۲۵۰ میلیون متر مکعب فراهم می شود تا در هشت ماه گرم سال روزانه پنج میلیون مترمکعب در مخزن ذخیره و در ماههای سرد سال روزانه ۱۰ میلیون مترمکعب از آن باز تولید شود.این مخزن در استان کهگیلویه و بویر احمد و فاصله ۱۰ کیلومتری شهر یاسوج واقع شده است و وجود گاز در مخزن مختار با حفر نخستین چاه اکتشافی در سال ۱۳۶۹ به اثبات رسید.