خبرگزاری کار ایران

درس‌گفتار عادل شیخی دربارهٔ پدیده‌شناسی تجربه حدی برگزار می‌شود

درس‌گفتار عادل شیخی دربارهٔ پدیده‌شناسی تجربه حدی برگزار می‌شود
کد خبر : ۱۰۴۵۶

در ادامهٔ درس‌گفتارهای عادل مشایخی درباره اندیشه ژیل دلوز، درس‌گفتار پدیده‌شناسی تجربهٔ حدی (اندیشه دلوز) از چهارشنبه ۱۹ مهرماه ساعت ۱۶-۱۸ در محل موسسهٔ پرسش برگزار می‌شود.

ایلنا: در ادامهٔ درس‌گفتارهای عادل مشایخی درباره اندیشه ژیل دلوز، درس‌گفتار پدیده‌شناسی تجربهٔ حدی (اندیشه دلوز) از چهارشنبه ۱۹ مهرماه ساعت ۱۶-۱۸ در محل موسسهٔ پرسش برگزار می‌شود.

به گزارش خبرنگار ایلنا، طرح این درس‌گفتار به شرح زیر است:

بنابرخوانشی که ژان هیپولیت، استادِ دلوز، از فلسفهٔ هگل عرضه می‌ کند، منطق و پدیده‌شناسیِ هگل نه دو «بخش» نظام فلسفی او، بلکه هر یک «کلِ فلسفه‌اند، اما از دو وجه متفاوت». در این خوانش، برخلاف خوانشِ اومانیستیِ کسانی چون الکساندر کوژو، از یکسو «مفهوم» به «آگاهی بشری» تقلیل پیدا نمی‌کند، و از سوی دیگرمجالی فراهم می‌شود برای شکل‌های «ناانسانیِ» تجربه.

با توجه به این نکات می‌توان گفت از دیدگاه دلوز، فلسفه درمقام «هنر مفاهیم» دو وجه دارد: وجهی منطقی و وجهی پدیده‌شناسانه. نزد دلوز هریک از این دو وجه ویژگی‌های منحصر به فردی دارند که اگر نادیده گرفته شوند کار به تقلیل توان‌هایی خواهد کشید که اندیشهٔ او امکانی برای آزاد کردنشان فراهم آورده است. وجه منطقیِ کنشِ فلسفی دلوز را در تمایز با منطق دیالکتیک می‌توان با وصف «دیفرانسیل» مشخص کرد (و در مجال دیگری به آن پرداخت). اما برای درک وجهِ پدیده‌شناسانهٔ این کنش باید به سرشت تجربه‌هایی توجه کرد که نسبت اندیشه را با «زندگی» از دیدگاه دلوز ممکن می‌کنند. این تجربه‌ها نه تجربههای متعارف، بلکه تجربه‌های حدی‌اند. تجربهٔ حدی درواقع حدِ تجربه است و فرسنگ‌ها با امر زیسته یا زیستنی فاصله دارد. برای نزدیک شدن به این مفهوم از تجربه می‌توان از پدیده‌شناسانی چون سار‌تر و لویناس («لویناسِ پدیده‌شناس») مدد گرفت. سار‌تر در تعالیِ اگو از «آگاهیِ غیر شخصی» یا «آگاهی بی‌من» سخن می‌گوید و لویناس در زمان و دیگری و همچنین درکتاب از بودن به باشنده به توصیف تجربه‌هایی می‌پردازد که نه سوژه‌ای دارند و نه ابژه‌ای. گرچه هر یک از این دو، تجربه‌های حدی را با انگیزه‌های متفاوتی توصیف می‌کنند و در آثار بعدی خود راهی سراسر متفاوت در پیش می‌گیرند، اما می‌توان از توصیف‌های پدیده‌شناسانه، یا به بیانِ دقیق‌تر، فراپدیده‌شناسانهٔ ایشان برای ترسیم منحنی‌های مفهومیِ دلوز و دریافتنِ نسبت این مفاهیم با «زندگی» بهره گرفت و برای درک جایگاهِ ادبیات و هنرهایی چون سینما یا نقاشی در اندیشهٔ او آماده شد.

 

همچنین منابع این درس‌گفتار به شرح زیر است:

Deleuze, logique du sens, Minuit, 2002

Renauld Barbaras, la perception, Vrin, 2009.

Sartre, la trancendance de l’ego, Vrin,2003.

Levinas, le temps et l’autre, puf, 2009.

Levinas, de l’existence a l’existant, Vrin, 2001.

Yasuhiko Morakami, Levinas phénoménologue, Millon, 2002

Alain Beaulieu, Gille Deleuze et la phénoménologie, Sils Maria, 2004.

Spade, Jean-Paul Sartre’s Being and Nothingness, Class Lecture Notes: Fall 1995.

Paul Ricoeur, à l’ecole de la phénoménologie, Vrin, 2004.ادموند هوسرل، ایده­ی پدیده­‌شناسی، ترجمه­ی دکتر عبدالکریم رشیدیان، انتشارات علمی فرهنگی، ۱۳۷۲.

علاقمندان برای حضور در این کلاس‌ها می‌توانند به آدرس موسسهٔ پرسش واقع در خیابان ولیعصر، ضلع شمالی پارک ساعی، ساعی یکم، پلاک ۷ مراجعه کنند و همچنین برای کسب اطلاعات بیشتر به وب سایت این موسسه به آدرس www. qporsesh. com مراجعه و یا با شماره تلفن ۸۸۶۵۸۶۰۳ تماس حاصل نمایند.

ارسال نظر
پیشنهاد امروز