خبرگزاری کار ایران

نامه دبیر انجمن برنج به وزیر کشاورزی آینده:

تشکل های کشاورزی را اطاق فکر بدانید

تشکل های کشاورزی را اطاق فکر بدانید
کد خبر : ۸۳۵۲۷

«تشکل های کشاورزی را باور كنید. اكثرا و شاید اكثریت قریب به اتفاقشان سیاسی نیستند، انتفاعی نیستند، اقتصادی نیستند و تنها هدفشان ارتقاء بهره وری بخش كشاورزی است.»

دبیر انجمن برنج کشور درنامه ای سرگشاده به وزیر کشاورزی آتی نوشت: هرگز قادر نخواهم بود سالهای 1384تا 1388 را در بخش كشاورزی فراموش نمایم و ای كاش نظیر آن سال ها، هرگز سایه بر بخش كشاورزی نیاندازد.

 به گزارش ایلنا جمیل علیزاده شایق، دبیر انجمن برنج کشور درنامه ای سرگشاده به وزیر کشاورزی آتی، نوشت: انتقادهایی به بخش کشاورزی در سال های اخیر وارد است و از وزیر جدید این حوزه خواستار طرف  شدن مشکلات بخش کشاورزی هستیم.

 شایق در این نامه خطاب به وزیر كشاورزی آینده نوشت:  نمیدانم چه شخصیتی، بر این صندلی تكیه خواهد زد. چه منشی دارد و چه روشی؟ آیا درهای اطاق كارش از ساعت 5 صبح به روی كشاورزان باز خواهد بود و نیمی از ماه را در روستاهای دور و نزدیك به تهران، پای درد دل كشاورزان خواهد نشست ویا اینكه شماره تلفن همراهش را دراختیار عموم قرار خواهد داد و یا ارتباطش را با كشاورزان به حداقل می رساند. نه ملاقات های صبح زود و نه مسافرتهای مستمر به استانها و نه نشست با نمایندگان تشكلهای تخصصی خواهد داشت.

 وی در این نامه سوالاتی مطرح کرد از جمله آنکه آیا وزیر آتی با واژه "مشاور" بیگانه خواهد بود؟ و آیا این وزیر، كسی خواهد بود كه به پیشینیان بهاء خواهد داد؟ ازخبرگان و نخبگان بازنشسته مشورت خواهد گرفت؟ مدیران ارشد و كارشناسان مجرب پیشین را بازنشستگان ورشكسته خواهد نامید؟

دبیر انجمن برنج کشور در نامه فوق نوشت: تنها خواسته ام از این وزیر این است كه كشاورزی را اقتصادی ببینید و نه سیاسی. وزیر اقتصادی دولت شوید و سیاست را واگذارید به وزرای سیاسی.

 شایق در این نامه به سالهای نه چندان دور اشاره کرد و اظهار داشت: سالهای 1384- 1388 سالهای تلخی، بر كلیه تشكلهای تخصصی غیر دولتی بخش كشاورزی، گذشت. من، بعنوان كارشناسی با سابقه بیش از چهار دهه در بخش كشاورزی، هرگز قادر نخواهم بود سالهای 1384تا 1388 را در بخش كشاورزی فراموش کنم و امیدوارم نظیر آن سال ها، هرگز سایه بر بخش كشاورزی نیاندازد.

وی ادامه داد: خوشبختانه بدنه مدیریتی وزارت جهادكشاورزی، در تعامل با تشكلهائی قرار گرفت كه می توانستند مددكار كشاورز باشند. گرچه در همه سالهای 1376- 1392 شاهد زایش تشكلهائی بودیم كه وزارت كشاورزی (وجهادكشاورزی)خود، مولد آن ها بود.

«نمونه آخر اینها، همین تشكل صنفی كشاورزان بود كه دریافت نهاده ها و اخذ خدمات توسط كشاورزان را منوط به عضویت در این تشكل صنفی كرده بود.»

دبیر انجمن برنج در این نامه به وزیر جهاد کشاورزی آینده گفت: هرگز تشكلهائی را كه همكارانتان، نطفه اش را خود بسته اند، خود بدنیاآورده شان، خود شیرش داده اند. وحتی دایه مهربان تر از مادر نیز شده اند، راهگشا نیستند.

شایق در آخر در خصوص تشکل های کشاورزی  نوشت: آن چه همه تشكلها از شما انتظار دارند، باورشان است. آنها را باور كنید. اكثرا و شاید اكثریت قریب به اتفاقشان سیاسی نیستند، انتفاعی نیستند، اقتصادی نیستند و تنها هدفشان ارتقاء بهره وری بخش كشاورزی است.

دبیر انجمن برنج کشور خواسته این تشكل‌ها از وزیر کشاورزی آینده را همراهی اعلام کرد و گفت: بجای تاسیس و انحلال تشكلهای خود ساخته فرمایشی، در كنار این تشكلهای مردم ساخته باشید، از انتقاداتشان نهراسید، پیشنهاداتشان را بررسی كنید، راهكارهائی را كه نشان میدهند رصد کنید، با آنان كارگاه های آموزشی همایش های منطقه ای، سیمینارهای استانی برگزار كنید. با امكاناتی كه دارید در تنظیم برنامه های بازدیدهای داخلی و خارجی كمكشان كنید. آنان را به چشم اطاقهای فكری نگاه كنید كه داوطلبانه آماده همكاری هستند و  منطق را جایگزین احساس نمائید. برایتان آرزوی توفیق دارم.

 

 

 

ارسال نظر
پیشنهاد امروز