مریم بحرالعلومی در نشست باشگاه فیلم فرهنگسرای ارسباران مطرح کرد:
«قطع فوری» یک کار تجربی و متفاوت با ساختههای قبلیام است
![«قطع فوری» یک کار تجربی و متفاوت با ساختههای قبلیام است](https://cdn.ilna.ir/thumbnail/DoZS6BRjeP28/YdHYY4gWkVxziNocTLLHoQVar3TrxmvO0e6SENMutiBXz7JNO2nT2KLgCR9h7O_-yMtFV2AKWHv4l_4LeI27Qq4xQIoDjB_gIQDHEiqNepRBeBVXNnV0pkjzXc8OAqYK7otfNPZWXfo,/%D9%82%D8%B7%D8%B9+%D9%81%D9%88%D8%B1%DB%8C+22222.jpg)
مریم بحرالعلومی نویسنده و کارگردان در پانصد و هشتاد و هفتمین نشست باشگاه فیلم تهران در فرهنگسرای ارسباران عنوان کرد: «قطع فوری» یک کار تجربی و متفاوت با ساختههای قبلیام است که فضایی قصهگو داشتند.
به گزارش ایلنا به نقل از روابط عمومی فرهنگسرای ارسباران، فیلم سینمایی «قطع فوری» ساخته مریم بحرالعلومی یکشنبه ۱۲ شهریورماه در فرهنگسرای ارسباران به نمایش در آمد و پس از آن با حضور مریم بحرالعلومی نویسنده و کارگردان، سامان صفاری بازیگر، افسانه کمالی بازیگر، علی کیان ارثی بازیگر و مجری طرح فیلم، سیاوش چراغیپور بازیگر و کورش جاهد کارشناس مجری نقد و بررسی شد.
در این نشست کورش جاهد درباره فیلم «قطع فوری» گفت: ایده فیلم ترکیب کرونا و زلزله به عنوان دو موضوع مهم است که در سینمای جهان در ژانر فاجعه قرار میگیرد. بحثهایی مانند مسائل اقتصادی نیز در فیلم آمده که آن را جذابتر هم میکند. دو موقعیت متضاد کرونا و زلزله در کنار هم قرار گرفته؛ شیوع کرونا آدمها را از هم دور میکرد و برعکس زلزله باعث میشود آدمها از خانه بیرون بیایند و دور هم جمع شوند که این موقعیت منحصر به فردی است.
مریم بحرالعلومی نویسنده و کارگردان فیلم با بیان اینکه «قطع فوری» یک مانیفست شخصی درباره موضوعات اجتماعی گوناگون است، اضافه کرد: به این فکر کردم که مسائلی را که برایم دغدغه است، در یک شب به نمایش بگذارم. با همکار فیلمنامهنویسم سعی کردیم از خانواده فاصله بگیریم و مدتی با هم زیست داشته باشیم و با آدمهای مختلفی نشست و برخاست کنیم.
وی ادامه داد: در مرحله اجرا هم تلاشمان این بود که جو صمیمانهای در پشت صحنه ایجاد کنیم تا فراتر از یک فیلم، بتوانیم برشی از زندگی را نمایش دهیم. سعی ما این بوده که یک کار بسیار واقعگرا بسازیم و از فضای ساختگی و نمایشی فاصله بگیریم. «قطع فوری» یک کار تجربی و متفاوت با ساختههای قبلیام است که فضایی قصهگو داشتند.
بحرالعلومی در پاسخ به پرسشی درباره دلایل تصمیم به جدایی زوج اصلی «قطع فوری» گفت: فیلم میخواهد بگوید جدایی همیشه دلیل بهخصوصی ندارد و گاهی شخص فقط میخواهد یک اقدامی بکند. در جداییهای اینچنینی که همچنان عشق بین زوجین زنده است، خیلی دلیل محکمی برای جدایی وجود ندارد. تصمیم شخصیتهای «قطع فوری» هم متزلزل است و قطعیتی در تصمیمشان نیست.
در ادامه یکی از مخاطبان پرسشی درباره کارکرد کرونا در فیلم مطرح کرد که بحرالعلومی در پاسخ گفت: تصور ما در متن و اجرا این بود که وقتی یک ترس بزرگتر به نام زلزله ایجاد میشود، کرونا به حاشیه میرود. کرونا مسئله اصلی این فیلم نبود و صرفاً داستان در زمانی میگذرد که کرونا شایع بوده است.
کارگردان «قطع فوری» در پایان عنوان کرد: مهمترین حرف فیلم این است که همدیگر را دوست داشته باشیم و تا فرصت داریم با هم گفتوگو کنیم. فوت یکی از اعضای گروهمان یعنی علی انصاریان این نکته را به ما نشان داد و این اتفاق غمانگیز دقیقاً در امتداد هدف اصلی فیلم بود.
افسانه کمالی بازیگر فیلم در سخنان کوتاهی بیان کرد: از همه حاضران در نشست باشگاه فیلم تهران تشکر میکنم که با نظراتشان به ارتقای کیفیت کار ما کمک میکنند. تجربه کار با خانم بحرالعلومی برایم بسیار جذاب بود و از ایشان نکات زیادی آموختم.
سامان صفاری دیگر بازیگر فیلم با اشاره به اینکه «قطع فوری» تجربه بسیار سختی بود، اظهار کرد: خانم بحرالعلومی به جزئیاتی دقت میکنند که درک آن دشواریهایی برای بازیگر دارد و این چالش جذابی برای من بود. حتی از یک دیالوگ و حرکت که از قبل پیشبینی کردهاند کوتاه نمیآیند.
وی ادامه داد: بعد از این فیلم طور دیگری به زندگی نگاه میکنم، چون در طول ساخت فیلم با علی انصاریان دمخور بودم و در مسیر رفت و آمد خیلی با هم صحبت میکردیم. بعد از درگذشت علی به دوستانم که با آنها قهر بودم زنگ زدم و آشتی کردم و به این نتیجه رسیدم که مسائل مالی و روزمرگیها هیچ ارزشی ندارد.
سیاوش چراغیپور نیز با ابراز رضایت از حضور در این فیلم عنوان کرد: از سالهای دور چند پروژه با خانم بحرالعلومی کار کرده بودم و در این فیلم هم دوست داشتم هر کاری از دستم بر میآید انجام دهم. قصه و فضای متفاوت و خلاقانهای در فیلم وجود دارد و از حضور در این اثر راضی هستم.
علی کیانارثی بازیگر و مجری طرح فیلم با اشاره به دشواریهای تولید آن گفت: ما این کار را در پیک کرونا کلید زدیم. فیلم دشواری بود و با سختیهایی مانند تعدد شخصیتها، تعدد نماهای خارجی، سرمای شدید تهران در آن سال و... دست به گریبان بودیم. ضمن اینکه یکی از دغدغههای سینماگران مستقل این است که با بودجه کم بتوانند یک فیلم را به نتیجه برسانند. ما هم بودجه محدودی داشتیم و تلاش کردیم بهترین نتیجه را رقم بزنیم.