گرامیمقدم در گفتوگو با ایلنا:
پزشکیان نامزد اصلاحطلبان بود، تشکیل دولت فراجناحی معنایی ندارد
![پزشکیان نامزد اصلاحطلبان بود، تشکیل دولت فراجناحی معنایی ندارد](https://cdn.ilna.ir/thumbnail/DcTe1jcrFlim/YdHYY4gWkVxziNocTLLHoQVar3TrxmvO0e6SENMutiBXz7JNO2nT2KLgCR9h7O_-yMtFV2AKWHv4l_4LeI27Qq4xQIoDjB_gIQDHEiqNepRBeBVXNnV0pliQ1MQF-YmG7otfNPZWXfo,/%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%84+%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%85%DB%8C+%D9%85%D9%82%D8%AF%D9%85.jpg)
یک فعال سیاسی اصلاحطلب گفت: این روشن است که گفتمان پزشکیان، ریشه در گفتمان اصلاح طلبی دارد و اساساً این اصلاح طلبان بودند که آقای پزشکیان را به عنوان نامزد اختصاصی خود انتخاب کردند لذا از این جهت حق دارند که مطالبهشان درباره کابینه و چیدمان آن سمت و سوی اصلاحطلبانه داشته باشد. اینکه از جناح راست کسی در کابینه باشد معنا ندارد مگر در دوره آقای احمدی نژاد یا در دوره آقای رئیسی در کابینه اصلاحطلبی وجود داشت؟! آنها رای آورده بودند و کابینه خود را انتخاب کرده بودند. این را نمیتوان وفاق ملی نام گذاشت و اینگونه وفاق ملی هم به وجود نمیآید.
اسماعیل گرامیمقدم در گفتوگو با خبرنگار ایلنا، دربارهی چگونگی ایجاد وفاق ملی در کشورمان، گفت: وفاق ملی به رفتار دولت با دیگر ارکان حاکمیت، قوه مقننه و قوه قضاییه برمیگردد. قاعدتاً سایر قوا هم باید به سمت وفاق ملی حرکت کنند. برای اینکه مشکلات کشور حل شود، باید در طرحها، برنامهها و لوایح هماهنگی لازم ایجاد شود. در مورد برخی از چالشهای اجتماعی در جامعه مثل بسیاری از مطالباتی که مردم امروزه در جامعه دارند، درحوزههای اقتصادی، معیشت، نوع زندگیشان و در همه اینها باید یک وفاق ملی به وجود بیاید؛ این به نفع همه است. در شرایط کنونی وضعیت اقتصادی ما وضعیت پایداری نیست و همچنان شاخصهای اقتصادی در تورم، نرخ بیکاری و یا رشد اقتصادی منفی است.
وفاق ملی از نیازهای ضروری کشور ماست
وی افزود: بنابراین بایستی از این مرحله عبور کنیم. وفاق ملی از نیازهای ضروری کشور ماست و این هم به این معنا نیست که افراد، جناحها، دستگاهها و یا نهادهایی بخواهند رئیس جمهور را تحت فشار قرار دهند و نظر خودشان را تحمیل کنند. حق انتخاب با رئیس جمهور است و مردم هم حق انتخاب کابینه را به رئیس جمهور دادند. بالاخره مردم آمدند و بین دو دیدگاه آقای پزشکیان و رقیبشان، دیدگاه آقای دکتر پزشکیان را انتخاب کردند. بنابراین انتظار به جای مردم این بود که کابینه با گرایشها، شعارها و گفتمان آقای پزشکیان انتخاب شود.
با حضور جناح راست در دولت، وفاق ملی به دست نمیآید
گرامی مقدم تصریح کرد: این روشن است که گفتمان پزشکیان، ریشه در گفتمان اصلاح طلبی دارد و اساساً این اصلاح طلبان بودند که آقای پزشکیان را به عنوان نامزد اختصاصی خود انتخاب کردند لذا از این جهت حق دارند که مطالبهشان درباره کابینه و چیدمان آن سمت و سوی اصلاحطلبانه داشته باشد. اینکه از جناح راست کسی در کابینه باشد معنا ندارد مگر در دوره آقای احمدی نژاد یا در دوره آقای رئیسی در کابینه اصلاحطلبی وجود داشت؟! آنها رای آورده بودند و کابینه خود را انتخاب کرده بودند. این را نمیتوان وفاق ملی نام گذاشت و اینگونه وفاق ملی هم به وجود نمیآید. آقای رئیس جمهور باید از حق خود استفاده میکرد و کابینهای تشکیل میداد که رنگ و بوی اصلاح طلبانه داشته باشد. اما برای وفاق ملی، دولت باید تمام تلاش خود را به کار گیرد تا با دو رکن دیگر کشور بتواند بر مشکلات فائق آید و از آن نزاعهای بیخود و بیربط هم جلوگیری کند.
پزشکیان نامزد اصلاحطلبان بود، تشکیل دولت فراجناحی معنایی ندارد
این فعال اصلاحطلب در پاسخ یه این سوال که چرا دولت چهاردهم را دولتی فراجناحی میدانند، بیان کرد: دولت فراجناحی معنایی ندارد. من معنی این را نمیفهمم که دولت فراجناحی یعنی چه؟! برخی از آنها که در دولت حکم هم گرفتند، میگویند دولت فراجناحی است. خودشان اول جایگاه خودشان را مشخص کنند و بگویند خودشان فراجناحی هستند یا نه؟ بالاخره آقای پزشکیان نامزد اصلاح طلبان بود. دولت فراجناحی زمانی معنا میدهد که دو یا سه جناح با همدیگر ائتلاف کنند و بعد در تعیین کابینه میتوان دولت فراجناحی به وجود آورد اما وقتی یک طرف جریان اصلاح طلب بوده و طرف دیگر رقیب اصولگرای آن و آن هم از نوع رادیکال و تکنوکراتش که هر دو را آقای دکتر پزشکیان در دو دوره انتخابات برده است، دیگر باید به آن گرایشی که مردم با آن به آقای پزشکیان رای داده بودند، اعتنا شود. دولت باید وزیر اصلاحطلب انتخاب میکرد و کابینه اصلاحطلب باید تشکیل میشد.
وی ادامه داد: تاکید بر دولت فراجناحی ناشی از فشارهایی بود از نقاط مختلف به رئیس جمهور وارد شد. آقای رئیس جمهور باید ترکیب کابینه را با همان شیوهای و آن نگاه اصلاحطلبانه که داشت، انتخاب میکرد. کسانی که در ستاد آقای پزشکیان کار کردند به اردوگاه اصلاح طلبان اختصاص داشتند و نه به اردوگاه اصولگرایان که امروز جامعه انتظار حضور آنان را داشته باشد.
گرامیمقدم در پاسخ به این سوال که با تشکیل دولت فراجناحی چه نتیجهای حاصل میشود، گفت: با تشکیل دولت فراجناحی آقای پزشکیان حتماً شاهد ناکامی و ناامیدی همان ۵۰ درصدی که به او رای دادن میشود. نه تنها این ۵۰ درصدی که رای ندادند بلکه آن ۵۰ درصدی که رای دادند هم ممکن است که ناامید شوند. اینهایی که به آقای دکتر پزشکیان رای دادند با نگاه به گفتمان پزشکیان به او رای دادند بنابراین باید کابینه مطابق این نگاهی که برای مردم شکل گرفته است، انتخاب میشد.
گشت ارشاد باید جمع شود
وی در پاسخ به این پرسش که دولت چه اقداماتی برای آشتی ملی در نظر دارد و تا چه اندازه امکان و قدرت اصلاح مسائل فرهنگی را برای تحقق آشتی ملی دارد، گفت: اینکه اختیار دارد یا نه قانون چهارچوب آن را مشخص کرده است اما دولت میتواند تاثیرگذار باشد و با ارکان مقننه و قوه قضاییه گفتوگو کند. این بحث گشت ارشاد و نارضایتیهایی که ایجاد شده است، مربوط به همه ماست و بحث ایران است. این صحنههای زشت و ناپسندی که توسط گشت ارشاد رقم میخورد، قلب هر ایرانی را خدشهدار میکند و آزار میدهد. روشن است که باید جمع آوری شود برخورد با مردم به هیچ وجه در شان جمهوری اسلامی نیست. بنابراین رئیس جمهور به عنوان یک رکن از سه رکن باید در جهت برچیدن این نوع برخوردهای خشن و دور از اخلاق و قانون تلاش کند.
اگر مسائل و مشکلات اقتصادی کشور حل نشود به مسائل عمیق فرهنگی عمل نخواهد شد
وی ادامه داد: آشتی ملی هم این است که در اولویتبندی مسائل اقتصادی و فرهنگی هر دو مولفه باید توأمان با هم اجرایی شود. برخی از مسائل ما کوتاهمدت است که باید حل شود، مثل همین گشت ارشاد که مردم را آزار میدهد در حالی که مردم به شدت تحت فشار اقتصادی هستند اما تا مسائل و مشکلات اقتصادی کشور حل نشود به مسائل عمیق فرهنگی عمل نخواهد شد. اساساً اقتصاد است که نوع رفتار مردم را جهت و تغییر میدهد. کشوری که فقر اقتصادی دارد، فقر فرهنگی هم خواهد داشت. قاعدتاً فرهنگ آن مردم با استانداردهای جهانی خیلی فاصله میگیرد ولی کشوری که توسعه یافته کامل است، فرهنگ، آداب و رسوم مشترک آنها در تراز بالاتری نسبت به سایر جوامع است.
اولویت باید حل مسائلی باشد که در کوتاه مدت حل میشوند
وی خاطرنشان کرد: بنابراین اگر بخواهیم به سمت آشتی ملی حرکت کنیم باید اولویت ما رفع برخی از مسائلی باشد که در کوتاه مدت باید حل شوند، چه اقتصادی و چه فرهنگی باشد. باید ریشههای اقتصاد یک کشور حل شود و در این صورت مسائل فرهنگی هم حل خواهد شد.