بهروز افخمی:
بیماری امروز سینما؛ خودبنیادی فیلمسازان است

یك بیماری در سینما وجود دارد كه فیلمساز خودش را اصل قرار میدهد و از واقعیت استفاده میكند تا خیالات خودش را بیان كند در حالی كه فیلمساز باید خیالات خود را كنار بگذارد و بعد دوربین را روشن كند.
ایلنا: بهروز افخمی معتقد است كه آوینی در فیلمهای خود دنبال این بود كه وقعیت جنگ را فارغ از آنچه كه در ذهنیت خودش است؛ بسازد و می گفت فیلمساز نباید ذهینت خود را ساخت اثر مستند دخیل كند.
به گزارش خبرنگار ایلنا، بهروز افخمی كه در نشست بررسی آراء و اندیشههای آوینی سخن میگفت، با اشاره به ویژگیهای شهید آوینی گفت: جنبه معلمی در آوینی بسیار وجود داشت و اولین كاری كه وی همیشه میكرد این بود كه روش خود را در كارها استفاده میكرد و همین روش بود كه بعدها كارهای او را به مستند اشراقی تبدیل كرد.
وی ادامه داد: نگاه آوینی درباره مستندهای جنگ این بود كه باید به آنچه كه در جبههی واقعی بود؛ نزدیك شوید و جبهه را كشف كنید نه اینكه با یك پس زمینه ذهنی به جبهه بروید و دنیال این باشید كه دلایلی برای ذهینت خود پیدا كنید.
افخمی با اشاره به تفاوت نگاه آوینی با دیگران درباره فیلمهای جنگی گفت: اینكه كسی جنگ را دلخواه تعریف كند تحریف جنگ بود. گروهی در آن زمان دنبال این بودند كه تصاویری را بگیرند كه نشان دهد جنگ ایران و عراق از هر دو طرف ناعادلانه بود.
وی ادامه داد: یك بیماری در سینما وجود دارد كه فیلمساز خودش را اصل قرار میدهد و از واقعیت استفاده كند تا خیالات خودش را بیان كند در حالی كه فیلمساز باید خیالات خود را كنار بگذارد و بعد دوربین را روشن كند.
بهروز افخمی افزود: فیلمساز باید از دام خودبنیادی خلاص شود و البته خیلی سخت است اگر هدف این باشد كه از خود بنیادی به عنوان فیلمساز خلاص شود و از پیش فرضها رها شود، میتواند وارد عالمی شود كه واقعیتر است و شاید اصلا وارد بحثهای فرم و محتوا نشود.
وی ادامه داد: فیلمساز باید بداند كه كل عالم بیرون از وی زنده است به شرطی كه گوش شنوا داشته باشد در حالی كه فلیمساز امروز عالم بیرون را زنده فرض نمیكند حتی افرادی را هم كه در یك فیلم با آنها كار میكنند، زنده فرض نمیكند و آنها را در حد ابزار میبیند. زمانی كه شما عالم را زنده فرض میكنید فیلم و آدمهای ان را نیز زنده فرض میكنید.
وی با اشاره به جدالی كه آوینی بین روشنفكران و فلیمسازان میدید، افزود: آوینی معتقد بود كه در سینمای ایران دعوا بین دو گروه روشنفكران خود بنیاد و فیلمسازان خود بنیاد است و این دعوا همچنان ادامه دارد.