یک کارگر بازنشسته تهرانی مطرح کرد؛
نارضایتی از خدمات بیمه تکمیلی/ مدیریت تشکل های بازنشستگان ورثهای نشود

یک کارگر بازنشسته تهرانی میگوید: تشکلهای بازنشستگان باید حامی منافع کارگران بازنشسته باشند و از حقوق صنفی آنها دفاع کنند.
احمد مسعودیراد، بازنشسته شرکت ساسان است. میگوید حدود دو میلیون تومان، مستمری بازنشستگی میگیرم و ماهی 120 هزار تومان برای یک خانواده چهار نفره به بیمه آتیه سازان حافظ، بابت بیمه تکمیلی میپردازم.
او از وضعیت معاش بازنشستگان ناراضیاست؛ از خدماتی که بیمه تکمیلی به بازنشستگان میدهد هم نارضایتی دارد. میگوید برای یک بازنشسته، بیمه تکمیلی مهمترین چیز است ولی در حال حاضر، اگر عمل جراحی سنگینی انجام دهیم، آتیه سازان حافظ هزینه درمان را نمیپردازد.
مسعودیراد یک نارضایتی عمیق تر هم دارد؛ از تشکلهای بازنشستگان و عملکرد کانونهای بازنشستگی انتقاد میکند؛ می گوید به نظر میرسد که این تشکلها بیشتر دنبال منافع شخصی یا جناحی هستند تا بخواهند مطالبات بازنشسته ها را پیگیری کنند. میگوید: هیات مدیرهها پویا و فعال نیستند و این نگرانی هست که مدیریت این تشکلها به سمت ورثه ای شدن پیش برود.
مسعودیراد اعتقاد دارد که بایستی بعد از یک مدت محدود، همانطور که در اساسنامه آمده، افراد جدید بیایند و کارها را در دست بگیرند؛ او معتقد است اگر تشکلها بهتر از این عمل کنند، مطالبات بازنشستهها روی زمین نمیماند؛ اگر این تشکلها در گذشته خوب عمل میکردند، بازنشستگان تامین اجتماعی نباید امروز نگران هزینه های درمان و خدمات بیمه تکمیلی میبودند.