فرشاد مومنی در گفتوگو با ایلنا:
وعده کارانه ۲۵۰ هزار تومانی عریانترین نماد فساد است/ ابعاد فاجعه یارانه ۴۵ هزار تومانی درست تشریح نشد
![وعده کارانه ۲۵۰ هزار تومانی عریانترین نماد فساد است/ ابعاد فاجعه یارانه ۴۵ هزار تومانی درست تشریح نشد](https://cdn.ilna.ir/thumbnail/7qMNgRu1GWVu/YdHYY4gWkVxziNocTLLHoQVar3TrxmvO0e6SENMutiBXz7JNO2nT2KLgCR9h7O_-yMtFV2AKWHv4l_4LeI27Qq4xQIoDjB_gIQDHEiqNepRBeBVXNnV0po9Rec671Ims7otfNPZWXfo,/16.jpg)
استاد دانشگاه علامه طباطبایی گفت: یکی از اشتباهات بزرگ دولت حسن روحانی این بود که ابعاد فاجعه و خسارتهای اجتماعی، انسانی و زیست محیطی که در اثر پرداخت یارانه 45 هزار تومانی به کشور وارد شد را تشریح نکرد.
فرشاد مومنی در گفتوگو با خبرنگار اقتصادی ایلنا در خصوص شعار قالیباف مبنی بر پرداخت کارانه 250 هزار تومانی به هر فرد بیکار اظهار داشت: این یک وعده بسیار غمانگیز و فاجعهبار است که به نظر من عریانترین نماد فساد به حساب میآید. تعریف کلاسیک فساد این است که به افراد به صورت فرصت طلبانه از موقعیتهای سیاسی و اجتماعی خودشان در جهت اهداف شخصی بهرهبرداری کنند.
استاد دانشگاه علامه طباطبایی ادامه داد: اگر قرار بر این باشد که دانش اقتصاد مبنای ما باشد، نفس پرداخت مستقیم پول یک اقدام ضد توسعهای است چه برسد که میزان وعدهها به اندازهای باشد که دولت را ناگزیر به تعرض به حقوق مالکیت و ناگزیر به بیثباتسازی فضای کلان اقتصاد بسازد.
وی ادامه داد: به نظر من یکی از اشتباهات بزرگ دولت حسن روحانی این بود که ابعاد فاجعه و خسارتهای اجتماعی، انسانی و زیست محیطی عظیمی که در اثر پرداخت یارانه 45 هزار تومانی به کشور وارد شد را درست تشریح نکرد.
مومنی تصریح کرد: برداشتهای اولیه ما در چارچوب مطالعاتی که انجام دادیم این است که چیزی در حدود 25 سال زمان لازم است تا اقتصاد ایران دوباره کمر راست کند. بنا بر این وعدههایی که برای خرید محبوبیت و برای کسب رای انجام میشود امنیت ملی را در معرض تهدید قرار میدهد و در صورت تحقق آن، فاجعههای بزرگتری رخ خواهد داد.
وی تصریح کرد: پوپولیسم مصداق بارز ارتکاب فساد است. ای کاش سطح بلوغ فکری و دانایی در دستگاههای نظارتی به آن اندازه بالا میرفت که قدرت تخریب چنین وعدههای فاجعهباری شناسایی شود و هزینه برای افرادی که چنین وعدههای تخریب آوری میدهند بالا برود. باید کاری کنیم که هزینه برای افرادی که چنین وعدههایی میدهند این قدر بالا برود که کسی جرات دادن چنین وعدههای فرصتطلبانهای را نداشته باشد.